آزادی این نیست که هرکس هرچه دلش خواست بکند ، بلکه آزادی حقیقی قدرتی

است که شخص را مجبور به انجام وظایف خود می کند . آزادی حقیقی آن نیست

که هرچه میل داریم انجام دهیم ، بلکه آن است که آنچه را که حق داریم انجام دهیم.

یه وقتا باید غصه ای رو از رو دلی برداریم و یا نگاهی رو سرو سامون بدیم یا رو

لبای خشک پنجره یه لبخند بکاریم ویا سنگ صبور بشیم واسه یه بغض کهنه....!

یه وقتا باید دلمون رو بدیم به دریا ، دستامونو بذاریم تو دست آسمون و نگاهمون

رو بسپاریم به نجابت سبز بارون...!اگر شد سرمونو بزاریم تو آغوش ستاره های

مهربون ...خلاصه گاهی وقتا باید خاک باشیم زیر پای همه عاشقای با خدا ، اون وقته

که آسمون هم مال ماست.هر اتفاقی که برای ما می افتد به نوبه خود یک رحمت است .

زیرا خداوند همه عشق است . او همه عقل است.او مهربان تر از آن است که تنبه کند

وعاقل تر از ان است که اشتباه کند . او به خاطر خود ماست که از ما مواظبت می کند.

هیچ چیزی بی اشاره او اتفاق نمی افتد .پس بیا تا هر جا که خدا ما را می برد برویم و

هرجا ما را نگاه می دارد بمانیم....!