در سوگ جوان:

ببوسم دستت ای بابا که پروردی مرا آزاد                      بیا مادر تماشا کن که فرزندت شده داماد

به حجله میروم شادان ولی زخمی به تن دارم              به جای رخت دامادی کفن خونین به تن دارم

*************

در سوگ فرزند:

خوابیدی بدون لالایی و قصه                       حالا آسوده بخواب بی درد و غصه

دیگه کابوس زمستون نمی بینی                توی خواب گلای حسرت نمی چینی

دیگه خورشید چهرتو نمی سوزونه               جای سیلی های باد روش نمی مونه

دیگه بیدار نمی شی با نگرونی                   یا با تردید که بری یا که بمونی

**************

در سوگ فرزند:
یادش به خیر آن که در آغوش گرم من                         عطری ز بوی پیکر نازش فشاند و رفت

در دامن خیال من از بزم وصل خویش                          صدها نهال از گل و ریحان فشاند و رفت

****************

در سوگ فرزند:
بعد یک سال بنویسید: میلادم کبوتر شد و رفت         زیر باران بهار، غزلی خواند، دلش تر شد و رفت

چه تفاوت که چه خورده است، غم دل یا غصه           آنقدر غرق غمش بود که پرپر شد و رفت

روز میلاد، همان روز که طوفان شده بود                    مرگ با لحظه میلاد برابر شد و رفت

او کسی بود که از غرق شدن می ترسید                  عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت

********************

در سوگ جوان:
من آن گل پرپر شده دست زمانم                    بر سنگ مزارم بنويسيد، جوانم

به مقصد نرسيده به سرآمد سفرم زود             اين حادثة شوم کجا بود،‌ندانم؟

*******************

در سوگ جوان:

بعد پرپر شدنت، ای گل زیبا، چه کنم؟              من به داغ تو، جوان رفته ز دنیا، چه کنم؟

بهر هر درد، دوایی است، مگر داغ جوان            من به دردی که بر او نیست مداوا، چه کنم؟